ترویج کتابخوانی

به گفته اكثر جامعه شناسان، اقوام و مللی كه با مطالعه مانوس بوده و

كتاب و كتابخوانی در میانشان رواجبیشتری داشته است، توانسته اند

فرهنگی ماندگارتر و پویاتر از خود به جای بگذارند و میراث

فرهنگی و گنجینه های معارف و دستاوردهای عالمان و فرهیختگان

خودرا به نسل های دیگر منتقل كنند.

در قرآن كریم ۳۲۲ بار ماده كتابت در ۳۷ صیغه مختلف به كار رفته

است. برای مثال ۲۶۳ بار لفظ كتاب، كتب و مكتوبات در قرآن آمده

است. سوره حمد را فاتحه الكتاب می خوانند و در ابتدای دومین

سوره قرآن نیز لفظ كتاب به كار رفته و باز در جایی از این كتاب

عظیم، خداوند متعال وصف كتابت را به خود منصوب كرده است (و

كتبنا فی الارواح). علاوه بر این احادیث متعددی وجود دارد كه

مبین اهمیت كتاب و كتابخوانی در سیره معصومین است، تا آن جا كه

كتابخوانی و مطالعه و تفكر را در حد فریضه برای امت می دانند.

در این راستا برنامه ریزی صحیح فرهنگی علاوه بر حفظ هویت

عقیدتی و قومی عاملی است كه منجر به ایستادگی در مقابل هجوم

فرهنگ بی فرهنگی بیگانه شد، و به حفظ فرهنگ خودی می انجامد.

یكی از مهمترین راهبردها در یك برنامه ریزی صحیح فرهنگی،

رواج فرهنگ كتابخوانی و مطالعه است. رهبر انقلاب در این باره

می فرماید: این باید یك سیره و سنت در بین مردم ما بشود كه كتاب بخوانند

و به بچه هایشان یاد بدهند.

یا در جای دیگری می فرمایند: «كتابخوانی باید مثل خوردن و

خوابیدن و سایر كارهای روزانه در زندگی مردم وارد شود.»

برای رسیدن به این هدف یعنی عادت به كتابخوانی و بسترسازی

فرهنگی برای آن، یك برنامه ریزی صحیح و منطقی لازم است كه با

ارایه راهكارها، فرهنگ كتابخوانی را در جامعه ایرانی عملی ساخته

و به تداوم این فرهنگ در جامعه بینجامد.